“Więzień labiryntu” to dystopijna powieść Jamesa Dashnera skierowana do młodzieży. Opowiada o młodym chłopaku, Thomasie, który budzi się w zupełnie nowym miejscu, nie pamiętając niczego z wyjątkiem swojego imienia. Strefa, która stała się nowym domem głównego bohatera, otoczona jest ze wszystkich stron wysokim murem. Jedynym celem chłopców zamieszkujących więzienie jest oczywiście ucieczka. Książka zachęca czytelnika do pytań o to czym jest labirynt i jaki jest cel jego istnienia? Kim są pozostali chłopcy i dlaczego nikt nic nie pamięta? W powieści widać w jaki sposób radzą sobie nastolatkowie, którzy dzielą leki i wspólnie walczą o przetrwanie, pomimo braku świadomości na temat tego kim są.

Wspólnota nastolatków.

Autor ukazał w powieści, że wszędzie, nawet w miejscu odciętym od świata, ludzie potrzebują wspólnoty. Społeczność Strefy stworzyli nastoletni chłopcy, którzy podzielili obowiązki, stworzyli hierarchię, wygospodarowali różne sektory, a nawet stworzyli własną gwarę. Emocje, które odczuwa się podczas poszczególnych scen są adekwatne do sytuacji. Jest trochę powagi i stresu podczas narad starszyzny, smutku dla tych, którzy zmarli zbyt szybko, empatii dla nowych członków. Bohaterów da się polubić, w większości ich zachowania mają racjonalne wyjaśnienia. Niekiedy jednak to emocje lub po prostu trudne warunki życia mają wpływ na ich działania.

Warto?

“Więzień labiryntu” często porównywany jest do “Igrzysk śmierci” czy serii “Gone”, widać jednak w nim inspirację mitologią grecką. Całość złożyła się we wciągającą i świeżą opowieść, która uderza w empatię i wrażliwość czytelnika. Książka opowiada o przyjaźni i zaufaniu, w atmosferze odizolowania i wykorzystania przez twórców labiryntu. Ta książka to świetne otwarcie trylogii, wszystko w powieści jest ciekawe, jednak i Dashner nie wystrzegł się błędów. Poza niejasnym wyjaśnieniem, które w kolejnych tomach jest bardziej rozwinięte, irytujące może być również niestabilne zachowanie bohaterów. Warto przeczytać tę powieść, jest świetna i interesująca, porusza ciekawe kwestie w społeczeństwie. Czytelnikowi ciężko jest odłożyć rozpoczętą lekturę, a pytania pozostawione bez odpowiedzi po pierwszym tomie, znajdą wyjaśnienie w kolejnych.

Odpowiadając na tytułowe pytanie: wchodzę bez patrzenia za siebie, by przeżyć przygodę, rozwiązać tajemnicę i zdobyć przyjaciół.